فایل ورد مقاله شناسايي هاپلوتيپها و جهش هاي ژنPvdhfrدر مناطق اندميک مالاريا خيز ايران

لینک دانلود

 فایل ورد مقاله شناسايي هاپلوتيپها و جهش هاي ژنPvdhfrدر مناطق اندميک مالاريا خيز ايران دارای 2 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد مقاله شناسايي هاپلوتيپها و جهش هاي ژنPvdhfrدر مناطق اندميک مالاريا خيز ايران  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد مقاله شناسايي هاپلوتيپها و جهش هاي ژنPvdhfrدر مناطق اندميک مالاريا خيز ايران،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد مقاله شناسايي هاپلوتيپها و جهش هاي ژنPvdhfrدر مناطق اندميک مالاريا خيز ايران :


محل انتشار: اولین کنگره بین المللی و سیزدهمین کنگره ژنتیک ایران
تعداد صفحات:2
نویسنده(ها):
جلال زمان – دانشجوی دکترای تخصصی پزشکی مولکولی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
عباس شهبازی – دانشیار گروه انگل شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز
محمد اصغرزاده – استاد گروه بیوتکنولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

چکیده:
مقدمه: استفاده از سولفادوکسین و پیریمتامینSP برای درمان مالاریای ویواکس بدلیل حساسیت این انگل به داروی کلروکین در بسیاری از مناطق مالاریا خیز رایج نیست، اما ایزولههای پلاسمودیوم ویواکسP.vivax به دلیل عفونتهای مختلطMixed باپلاسمودیوم فالسیپاروم در مواجهه باSPقرار گرفته اند، این امر باعث ظهور جهشهایی در ژن دیهیدروفولات ردوکتاز پلاسمودیوم ویواکسPvdhfr شده است. پلاسمودیوم ویواکس، شایع ترین گونه از انگل مالاریا انسانی در ایران است، لذا پایش مقاومت دارویی انگل در مقابل این دارو امری ضروری می باشد.مواد و روشها: در این مطالعه 50 نمونه بالینی پلاسمودیوم ویواکس از چهار استان جنوبی کشور سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان و بوشهر جمع آوری شدند. این نمونهها برای بررسی وجود جهش در موقعیت کدونهای 57, 58 ,61 و 117 و هاپلوتایپهای مختلف ژنPvdhfrبوسیله روشPCR-RFLPمورد بررسی قرار گرفتنددر این مطالعه در کدونهای 58 و 117 ژنPvdhfrجهش نقطهای یافت شدند اما در کدونهای 57 و 61 جهش مشاهده نشدند. در بررسی این نمونهها 5 هاپلوتایپ شناسایی شدند، شایعترین هاپلوتایپهاF57S58T61N و 117 F57S58T61S117بودند، سه هاپلوتیپ دیگر دارای جهشهای F57R58T61N و 117 F57R58T61T و 117 F57R58T61S117نیز در ایزولهها یافت شدند نتیجه گیری: یافتههای مولکولی حاضر اطلاعات مهمی را برای اخذ تصمیمات لازم در خصوص مصرف دارو در ایران را فراهم کرده است. بعد از اکتبر سال 2005 با دسترسی بیشترSPبه عنوان خط اول درمانی، ایزولههای پلاسمودیوم ویواکس بیشتر باSPمورد مواجهه قرار گرفتند. لذا گسترش هاپلوتیپهای مقاوم ژنPvdhfr با جهشهای بیشتر در این نواحی در آینده نزدیک ممکن است افزایش زیادی داشته باشند.

توضیحات بیشتر